ایمپلنت دندان چیست؟ از معاینه اولیه تا تحویل روکش نهایی ایمپلنت دندان

از دست دادن حتی یک پایه دندان، آغاز زنجیره‌ای از تغییرات ناخواسته در دهان و فک است. وقتی دندانی از دست می‌رود، استخوان فک در آن ناحیه به دلیل عدم دریافت تحریک‌های ناشی از جویدن، شروع به تحلیل رفتن (Atrophy) می‌کند. دندان‌های مجاور به سمت فضای خالی کج می‌شوند، دندان مقابل دچار رویش بیش از حد (Extrusion) شده و بافت نرم صورت به مرور دچار افتادگی می‌شود. در دندانپزشکی مدرن، ایمپلنت دندان استانداردترین و قابل پیش‌بینی‌ترین روش بازسازی درمان‌های پروتزی است که می‌تواند زیبایی، عملکرد و سلامت بافت‌های سخت و نرم دهان را کاملاً بازگرداند.

برخلاف روش‌های سنتی مانند بریج (پل دندانی) که مستلزم تراش دادن دندان‌های سالم مجاور است، یا پروتزهای متحرک سنتی که باعث تسریع تحلیل استخوان فک می‌شوند، ایمپلنت دندان به صورت کاملاً مستقل در استخوان فک عمل می‌کند. این مقاله به عنوان یک راهنمای کامل بالینی توسط متخصصین جراحی فک و پروتز طراحی شده تا تمام ابهامات، مراحل درمان، برندها، هزینه‌ها و عوارض احتمال آن را پاسخ دهد.

ایمپلنت دندان چیست و فرآیند جوش خوردن استخوان (استئواینتگریشن) چگونه رخ می‌دهد؟

ایمپلنت دندان قطعه‌ای پیچ‌مانند و بسیار دقیق از جنس فلز تیتانیوم خالص (Grades 1 to 4) یا آلیاژ تیتانیوم (Titanium Grade 5 – Ti-6Al-4V) یا سرامیک زیست‌سازگار (زیرکونیا) است. دلیل انتخاب تیتانیوم در دندانپزشکی، خاصیت Passivation یا ایجاد لایه اکسید تیتانیوم روی سطح آن است. این خصوصیت باعث می‌شود سیستم ایمنی بدن فلز را به عنوان یک جسم خارجی مهاجم شناسایی نکند و هیچ واکنش التهابی یا پس‌زدگی بافتی بروز ندهد.

هنگامی که پایه ایمپلنت دندان درون استخوان فک کاشته می‌شود، فرآیندی بیولوژیک به نام استئواینتگریشن (Osseointegration) یا یکپارچگی استخوان و ایمپلنت آغاز می‌گردد. در این پروسه، سلول‌های استخوان‌ساز (استئوبلاست‌ها) روی سطح متخلخل و میکروسکوپی ایمپلنت شروع به ترشح پروتئین و ساخت بافت استخوانی می‌کنند. پس از گذشت چند ماه، پایه ایمپلنت کاملاً به بخشی از ساختار استخوان فک تبدیل شده و می‌تواند فشارهای سنگین حاصل از جویدن غذا (نیرویی معادل ۲۰۰ تا ۴۰0 نیوتن) را تحمّل کند.

اجزای اصلی تشکیل‌دهنده ایمپلنت دندان

یک سیستم کامل ایمپلنت دندان شامل سه بخش اصلی و چند قطعه جانبی است:

• فیکسچر (Fixture): پایه تیتانیومی که طی جراحی داخل استخوان فک قرار می‌گیرد و نقش ریشه دندان طبیعی را ایفا می‌کند. فیکسچرها دارای رزوه (Threads) و پوشش‌های سطحی خاصی هستند تا ثبات اولیه (Primary Stability) را ایجاد کنند.
• اباتمنت (Abutment): قطعه رابطی است که پس از جوش خوردن کامل فیکسچر، روی آن پیچ می‌شود. اباتمنت مانند عاج دندان تراش‌خورده عمل کرده و تکیه‌گاه اصلی برای نگهداری روکش نهایی خواهد بود. اباتمنت‌ها می‌توانند پیش‌ساخته (Stock) یا اختصاصی (Customized) باشند.
• تاج یا روکش دندان (Crown): بخش بیرونی، زیبایی و کاربردی دندان است که روی اباتمنت چسبانده یا پیچ می‌شود (Screw-retained یا Cement-retained). این روکش‌ها معمولاً از جنس PFM (فلز-سرامیک) یا زیرکونیا (تمام سرامیک) ساخته می‌شوند.
• پیچ کاور (Cover Screw) و اباتمنت التیام (Healing Abutment): قطعات موقتی هستند که در طول دوره ترمیم برای محافظت از رزروه‌های داخلی فیکسچر و فرم‌دهی به بافت لثه استفاده می‌شوند.

مراحل ایمپلنت دندان (معاینه تا تحویل نهایی)

پروسه درمان ایمپلنت دندان یک پروتکل دقیق و زمان‌بندی‌شده است. کل فرآیند بر اساس شرایط استخوان بیمار معمولاً بین ۳ تا ۶ ماه به طول می‌انجامد. در ادامه، تمامی مراحل جراحی و پروتزی به صورت تفکیک‌شده آمده است:

۱. جلسه معاینه بالینی و تحلیل رادیوگرافی (CBCT)

نخستین و مهم‌ترین قدم، ارزیابی دقیق ساختارهای آناتومیک دهان بیمار است. در این جلسه، دندانپزشک عکس سه‌بعدی فک یا CBCT (Cone Beam Computed Tomography) را بررسی می‌کند. در این عکس، سه فاکتور کلیدی ارزیابی می‌شوند:

• ارتفاع، عرض و تراکم (Density) استخوان فک در محل کاشت.
• مسیر و موقعیت کانال عصب فک پایین (Inferior Alveolar Nerve) برای جلوگیری از آسیب به عصب.
• موقعیت کف سینوس‌های فک بالا (Maxillary Sinus) جهت جلوگیری از ورود ایمپلنت به داخل حفره سینوس.

۲. آماده‌سازی بستر استخوان (پیوند استخوان و لیفت سینوس)

اگر بیمار مدت‌ها پیش دندان خود را کشیده باشد، استخوان دچار تحلیل (Resorption) شده است. در چنین شرایطی پیش یا هم‌زمان با کاشت ایمپلنت دندان، درمان‌های بازسازی استخوان انجام می‌شود:

• پیوند استخوان (Bone Grafting): استفاده از پودر استخوان (اتوجفت، آلوجفت یا زنوفت) و ممبران برای بازسازی عرض یا ارتفاع استخوان.
• لیفت سینوس (Sinus Lift): در فک بالا، اگر کف سینوس پایین آمده باشد، غشای سینوس بالا برده شده و زیر آن پودر استخوان قرار داده می‌شود (به دو روش بسته یا باز).

۳. جراحی کاشت فیکسچر (Fixtures Placement)

این جراحی سرپایی تحت بی‌حسی موضعی کامل انجام می‌شود. جراح با برش کوچکی در لثه، به استخوان فک دسترسی پیدا کرده و با استفاده از دریل‌های مخصوص دندانپزشکی با سرعت کنترل‌شده و آبرسانی مداوم (برای جلوگیری از نکروز استخوان)، حفره‌ای دقیق ایجاد می‌کند. سپس فیکسچر ایمپلنت دندان با گشتاور مشخص (Torque) در جای خود پیچ می‌شود.

۴. دوره نقاهت و یکپارچگی استخوانی (Osseointegration)

پس از بستن لثه با بخیه، بیمار وارد دوره انتظار می‌شود. در فک پایین به دلیل تراکم بالاتر استخوان (تراکم Type 1 یا 2)، معمولاً ۲ تا ۳ ماه و در فک بالا به دلیل اسفنجی بودن استخوان (تراکم Type 3 یا 4)، حدود ۴ تا ۶ ماه زمان برای جوش خوردن کامل فیکسچر نیاز است.

۵. بستن اباتمنت التیام‌بخش (Healing Abutment)

پس از اطمینان از جوش خوردن پایه، یک جراحی بسیار کوچک روی لثه انجام شده و پیچ هیلینگ روی فیکسچر قرار می‌گیرد. این قطعه به مدت ۲ تا ۳ هفته روی پایه باقی می‌ماند تا لثه دور دندان به شکلی طبیعی و گرد فرم بگیرد و بافت نرم برای قالب‌گیری آماده شود.

۶. قالب‌گیری، ساخت و نصب روکش نهایی

پس از شکل‌گیری لثه، قالب‌گیری به روش سنتی (با مواد خمیری زینک اکساید یا سیلیکونی) یا دیجیتال (با اسکنر داخل دهانی) انجام می‌شود. قالب به لابراتوار تخصصی ارسال شده و روکش اختصاصی ساخته می‌شود. در نهایت، روکش روی اباتمنت تنظیم و تحویل بیمار می‌گردد.

اشت ایمپلنت دندان‌های عقب (آسیاب یا مولو)‌ به دلیل نقش اصلی آن‌ها در اعمال نیرو و فشار سنگین هنگام جویدن و همچنین مجاورت با سینوس‌ها (در فک بالا) و اعصاب اصلی (در فک پایین)، نیازمند حساسیت و دقت بالینی بالایی است.

مراحل ایمپلنت دندان عقب

مراحل صفر تا صد کاشت دندان عقب به شرح زیر است:

• ۱. ارزیابی رادیوگرافی و CBCT: بررسی تراکم استخوان، ضخامت، فاصله تا کانال عصب فک پایین (عصب آلوئولار سفلی) و تعیین ارتفاع استخوان تا کف سینوس در فک بالا.

• ۲. جراحی‌های مکمل و بازسازی استخوان (در صورت نیاز):

  • لیفت سینوس (Sinus Lift): در فک بالا، به دلیل افتادگی سینوس پس از کشیدن دندان‌های عقب، غشای سینوس بالا برده شده و پودر استخوان تزریق می‌شود.

  • پیوند استخوان (Bone Graft): بازسازی عرض یا ارتفاع استخوان تحلیل‌رفته فک.

• ۳. جراحی کاشت فیکسچر (پایه تیتانیومی): تحت بی‌حسی موضعی کامل، لثه برش خورده و فیکسچر با قطر و طول مناسب (معمولاً پهن‌تر از دندان‌های جلو به دلیل تحمل فشار جویدن) درون استخوان قرار می‌گیرد.

• ۴. دوره جوش خوردن استخوان (Osseointegration): زمان انتظار بین ۳ تا ۶ ماه تا پایه تیتانیومی کاملاً به استخوان فک پیوند بخورد و توانایی تحمل فشارهای سنگین جویدن را پیدا کند.

• ۵. نصب پیچ فرم‌دهنده لثه (Healing Abutment): قرار دادن پیچ هیلینگ به مدت ۲ تا ۳ هفته جهت شکل‌گیری لثه اطراف دندان و آماده‌سازی آن برای قالب‌گیری.

• ۶. قالب‌گیری و نصب اباتمنت: ثبت فرم فک (به روش خمیری یا اسکن سه‌بعدی) و بستن قطعه رابط (اباتمنت) روی پایه.

• ۷. تحویل و تنظیم روکش نهایی: نصب روکش (معمولاً از جنس زیرکونیا یا PFM به دلیل مقاومت بسیار بالا در برابر فشارهای جویدن) و تنظیم دقیق بلندی آن برای جلوگیری از فشار غیرهمگن به فک.

انواع تکنولوژی‌ها و روش‌های کاشت ایمپلنت دندان (ایمپلنت دیجیتال یا فوری)

با پیشرفت علم دندانپزشکی، روش‌های متعددی برای شرایط مختلف بیماران ابداع شده است:

۱. ایمپلنت دندان به صورت دیجیتال (Digital Dental Implant)

در روش ایمپلنت دندان به صورت دیجیتال، تمام مراحل جراحی از قبل در نرم‌افزارهای تخصصی شبیه‌سازی می‌شود. با ترکیب اسکن سه‌بعدی CBCT و اسکن نوری دهان، یک راهنمای جراحی (Surgical Guide) سه‌بعدی ساخته می‌شود. جراح نیازی به برش وسیع لثه و کنار زدن آن ندارد؛ بلکه از روی شابلون، سوراخ‌کاری دقیق انجام داده و ایمپلنت کاشته می‌شود. این تکنیک میزان درد، خونریزی، تورم و زمان جراحی را تا ۸۰ درصد کاهش می‌دهد.

۲. ایمپلنت دندان فوری (Immediate Load Implant)

در برخی موارد که بیمار تراکم استخوان بسیار عالی دارد و گشتاور بستن ایمپلنت (Insertion Torque) بالای ۳۵ تا ۴۵ نیوتن‌سانتی‌متر باشد، می‌توان هم‌زمان با کشیدن دندان یا کاشت پایه، یک روکش موقت روی ایمپلنت دندان نصب کرد تا بیمار بدون دندان مطب را ترک نکند. البته روکش نهایی پس از طی دوره جوش خوردن نصب خواهد شد.

۳. ایمپلنت دندان مصنوعی متحرک (اورودنچر – Overdenture)

برای افرادی که تمام دندان‌های یک یا هر دو فک خود را از دست داده‌اند، ساخت ۱۴ پایه ایمپلنت بسیار هزینه‌بر است. در روش ایمپلنت دندان مصنوعی متحرک یا اورودنچر، معمولاً ۲ تا ۴ پایه ایمپلنت در فک کاشته شده و یک دست‌دندان پروتزی دارای سیستم‌های اتصال قفل‌شونده (Locator یا Bar) روی آنها سوار می‌شود. این کار باعث می‌شود پروتز کاملاً ثابت بماند و موقع غذا خوردن یا صحبت کردن اصلاً حرکت نکند.

۴. تکنیک‌های All-on-4 و All-on-6

این تکنیک مدرن برای بازسازی کامل فک بی‌دندان استفاده می‌شود. در این روش، با کاشت تنها ۴ یا ۶ پایه ایمپلنت دندان در زوایای مهندسی‌شده خاص (برای استفاده از حداکثر تراکم استخوان موجود)، یک پل کامل ۱۲ تا ۱۴ تایی دندان روی فک متصل می‌شود.

ارزیابی درد، تغذیه و حس طبیعی با ایمپلنت دندان

ارزیابی درد، تغذیه و حس طبیعی با ایمپلنت دندان، یکی از اصلی‌ترین دغدغه‌های بیماران پیش از شروع کاشت ایمپلنت است.

برخلاف تصور عمومی مردم، کاشت ایمپلنت تحت بی‌حسی موضعی کامل انجام می‌شود و بیمار در حین عمل هیچ‌گونه دردی احساس نمی‌کند؛

در دوره نقاهت نیز درد و تورم خفیف ناشی از جراحی بین ۳ تا ۵ روز ادامه داشته و به‌راحتی با مسکن‌های تجویزشده قابل کنترل است. از نظر تغذیه و عملکرد، پس از طی شدن دوره پیوند استخوان و نصب روکش نهایی، ایمپلنت به دلیل اتصال مستقیم به استخوان فک، حس و توانایی جویدنی کاملاً مشابه دندان طبیعی (تا ۹۵ درصد قدرت اولیه) ایجاد می‌کند.

این ثبات ساختاری باعث می‌شود بیمار بتواند بدون احساس لغزش، جسم خارجی یا درد، انواع غذاهای سخت را بجود و از حس طبیعی بازگردانده‌شده به دهان خود لذت ببرد.

ایمپلنت دندان تا چند روز درد دارد؟

بسیاری از بیماران ترس شدیدی از درد جراحی دارند. واقعیت بالینی این است که جراحی ایمپلنت دندان تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و حین کار بیمار هیچ دردی احساس نمی‌کند. پس از برطرف شدن اثر داروی بی‌حسی، درد و تورم خفیف تا متوسطی ایجاد می‌شود که اوج آن در ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول است. درد معمولاً بین ۳ تا ۵ روز ادامه داشته و با مسکن‌های تجویزشده توسط متخصص ایمپلنت (مانند ایبوپروفن، ژلوفن یا استامینوفن کدئین) به راحتی کنترل می‌شود.

غذا خوردن و قدرت جویدن پس از درمان

در هفته‌های اول پس از جراحی (دوره نقاهت اولیه)، بیمار باید از غذای نرم، ولرم و بدون نیاز به جویدن سنگین استفاده کند تا فشاری به فیکسچر وارد نشود. اما پس از اتمام کامل درمان و نصب روکش نهایی، قدرت جویدن ایمپلنت دندان معادل ۹۰ تا ۹۵ درصد دندان طبیعی خواهد بود. بیمار می‌تواند انواع غذاها، میوه‌های سفت، آجیل و گوشت را بدون هیچ محدودیتی بجود.

برندهای ایمپلنت؛ تحلیل جامع برندها و کشورهای سازنده ایمپلنت دندان در ایران

کیفیت و طول عمر ایمپلنت دندان تا حد زیادی به تکنولوژی ساخت سطح (Surface Treatment) پایه بستگی دارد. ناهمواری‌های سطح پایه (مانند SLA، SLActive یا انودایزینگ) تعیین می‌کنند که سلول‌های استخوانی با چه سرعتی و با چه کیفیتی روی تیتانیوم رشد کنند. در جدول زیر، سیستم‌های مطرح ایمپلنت دندان موجود در ایران مقایسه شده‌اند:

کشور سازنده	برندهای معروف	ویژگی‌های تکنولوژیک و سطح	طول عمر و نرخ موفقیت	رده قیمتی
سوئیس	اشترومن (Straumann / ITI)، نوبل بایوکر (Nobel Biocare)	دارای سطوح پیشرفته SLActive، سرعت جوش‌خوردگی فوق‌العاده (۳ تا ۴ هفته)، مناسب بیماران دیابتی یا سیگاری	بسیار بالا (بالای ۹۸٪)	پریمیوم / گران‌قیمت
آمریکا	زیمر (Zimmer Biomet)، بایوهورایزن (BioHorizons)	استفاده از تانتالوم و آلیاژهای پیشرفته، ثبات اولیه عالی در استخوان‌های نرم	بسیار بالا (بالای ۹۷٪)	پریمیوم / گران‌قیمت
آلمان	بگو (BEGO)، آی‌سی‌ایکس (ICX)، آنکیلوز (Ankylos)	طراحی رزوه دقیق، اتصالات مورسی (Morse Taper) برای جلوگیری از نشت باکتری و تحلیل استخوان گردن ایمپلنت	بالا (بالای ۹۶٪)	متوسط تا بالا
کره جنوبی	دنتیوم (Dentium / Superline)، اوستم (Osstem)، مگاژن (Megagen)، نیوبایوتک (Neobiotech)	طراحی‌های استاندارد، سطح SLA با کیفیت بسیار خوب، پرفروش‌ترین و اقتصادی‌ترین ایمپلنت‌ها در ایران	کافی و استاندارد (۹۵٪)	اقتصادی / مناسب
فرانسوی / ایتالیایی	یوروپین (Euroteknika)، ژنووس (Geass)	کیفیت ساخت اروپایی، اتصالات دقیق پروتزی، ثبات مناسب	بالا (۹۵٪)	متوسط

مخاطرات احتمالی، عوارض و معایب  ایمپلنت دندان

با وجود نرخ موفقیت بالای ۹۵ درصدی، ایمپلنت دندان نیز مانند هر جراحی دیگری ممکن است با عوارضی همراه باشد. شناخت این موارد به جلوگیری از بروز آن‌ها کمک می‌کند:

1. هزینه اولیه بالا: نسبت به روش‌های سنتی مانند بریج یا دندان مصنوعی متحرک، گران‌تر است.
2. زمان‌بر بودن درمان: پروسه جوش خوردن پایه به استخوان فک معمولاً بین ۳ تا ۶ ماه زمان می‌برد.
3. نیازمندی به جراحی: یک فرآیند تهاجمی است و عوارض موقتی مثل درد، تورم، خونریزی و کبودی در چند روز اول دارد.
4. نیاز به استخوان کافی: در صورت تحلیل استخوان فک، بیمار به جراحی‌های مکمل و هزینه‌بر مانند پیوند استخوان یا لیفت سینوس نیاز خواهد داشت.
5. احتمال بروز عفونت (پری-ایمپلنتایتیس): در صورت عدم رعایت بهداشت، سیگار کشیدن یا جراحی غیراصولی، لثه و استخوان اطراف پایه دچار عفونت و تحلیل می‌شوند.
6. خطرات و عوارض نادر جراحی: احتمال آسیب موقت یا دائمی به اعصاب فک (ایجاد بی‌حسی در لب و چانه) یا صدمه به مجرای سینوس.
7. محدودیت برای برخی بیماران: افراد مبتلا به دیابت کنترل‌نشده، پوکی استخوان شدید یا مصرف‌کنندگان برخی داروها کاندید مناسبی نیستند.

عوارض کوتاه‌مدت (طبیعی و قابل مدیریت)

• درد و تورم: پاسخ طبیعی بدن به جراحی که طی ۳ تا ۷ روز برطرف می‌شود.
• خونریزی و کبودی: ترشح خفیف خون تا ۲۴ ساعت اول طبیعی است.

عوارض بلندمدت و نادر (نیازمند مداخله دندانپزشک)

• پری-ایمپلنتایتیس (Peri-implantitis): عفونت و التهاب بافت لثه و استخوان اطراف پایه ایمپلنت دندان که در اثر عدم رعایت بهداشت، سیگار کشیدن یا عدم نشستن صحیح روکش ایجاد می‌شود و در صورت درمان نشدن، باعث پس زدن پایه خواهد شد.
• آسیب به اعصاب: در صورت عدم بررسی دقیق عکس CBCT، دریل جراحی ممکن است به عصب فک پایین آسیب بزند و باعث بی‌حسی لب یا چانه شود.
• صدمه به سینوس: در کاشت دندان‌های عقب فک بالا، در صورت نداشتن ارتفاع کافی استخوان، پایه ممکن است وارد مجرای سینوس شود.
• شل شدن پیچ اباتمنت یا شکستگی روکش: فشار جویدن بیش از حد یا دندان‌قروچه (بروکسیزم) می‌تواند باعث باز شدن پیچ یا شکستگی سرامیک شود.

چه کسانی کاندیدای عالی برای کاشت ایمپلنت دندان هستند؟

• افرادی که تراکم و حجم استخوان کافی در فک دارند.
• بیمارانی که بهداشت دهان و دندان بالایی دارند.
• افراد بالغی که رشد استخوان فک آن‌ها کامل شده است (معمولاً بالای ۱۸ سال).

چه کسانی نباید ایمپلنت دندان انجام دهند؟ (موارد منع درمان)

• دیابت کنترل‌نشده: به دلیل اختلال در فرآیند ترمیم زخم و ایمنی بدن، ریسک پس زدن ایمپلنت دندان بسیار بالاست (دیابت کنترل‌شده با HBA1C زیر ۷ مشکلی ندارد).
• مصرف‌کنندگان داروهای بیس‌فسفونات: افرادی که داروی پوکی استخوان تزریقی مصرف می‌کنند، در خطر نکروز استخوان فک قرار دارند.
• افراد تحت پرتو درمانی (رادیوتراپی) ناحیه سر و گردن: خون‌رسانی استخوان در این افراد شدیداً کاهش یافته است.
• افراد با مصرف شدید دخانیات و سیگار: سیگار کشیدن با کاهش جریان خون لثه، موفقیت درمان را تا ۵۰ درصد کاهش می‌دهد.

عوامل تعیین‌کننده قیمت و پوشش بیمه‌ها برای ایمپلنت دندان

هزینه نهایی درمان ایمپلنت دندان عددی ثابت نیست و بر اساس فاکتورهای زیر تعیین می‌شود:

1. برند و کشور سازنده: همان‌طور که ذکر شد، برندهای سوئیسی به دلیل تکنولوژی بالا گران‌تر از برندهای کره‌ای هستند.
2. نیاز به جراحی‌های مکمل: هزینه پودر استخوان، پیوند استخوان، یا لیفت سینوس به‌صورت جداگانه محاسبه می‌شود.
3. نوع و جنس روکش: روکش‌های تمام‌سرامیک زیرکونیا گران‌تر و زیباتر از روکش‌های فلز-سرامیک (PFM) هستند.
4. موقعیت دندان در فک: ایمپلنت دندان جلو به دلیل پیچیدگی‌های فرم‌دهی لثه و نیاز به ظرافت فوق‌العاده زیبایی، هزینه‌های بالاتری دارد.
5. تخصص و تجربه جراح: دستمزد جراح فک و صورت یا متخصص پروتز بر اساس مهارت متفاوت است.

آیا ایمپلنت دندان شامل بیمه تکمیلی می‌شود؟

بیمه‌های پایه (تأمین اجتماعی، سلامت و خدمات درمانی) ایمپلنت دندان را به عنوان یک درمان زیبایی یا غیرضروری تلقی کرده و هزینه‌ای بابت آن پرداخت نمی‌کنند. با این حال، اکثر “بیمه‌های تکمیلی” (مانند بیمه ایران، دانا، آتیه‌سازان حافظ، پاسارگاد و…) بسته به سقف تعهدات دندانپزشکی در قرارداد شما، بخشی از فاکتور جراحی یا روکش ایمپلنت دندان را پرداخت می‌کنند.

سوالات متداول مراجعین 

۱. طول عمر ایمپلنت دندان چند سال است؟

اگر جراحی بر اساس اصول استاندارد انجام شود و بیمار بهداشت دهان و دندان را به خوبی رعایت کند، ایمپلنت دندان می‌تواند **۲۵ سال تا پایان عمر** بدون مشکل کار کند.

۲. آیا ایمپلنت دندان دچار پوسیدگی می‌شود؟

خیر. پایه تیتانیومی و روکش سرامیکی به هیچ وجه دچار پوسیدگی نمی‌شوند؛ اما لثه و استخوان اطراف ایمپلنت در صورت عدم رعایت بهداشت ممکن است دچار عفونت و تحلیل شوند.

۳. آیا جراحی ایمپلنت دندان نیاز به بیهوشی دارد؟

خیر. این جراحی معمولاً با بی‌حسی موضعی در مطب انجام می‌شود و کاملاً بدون درد است. بیهوشی یا سدیشن (خواب مصنوعی) فقط برای بیماران با فوبیای شدید یا جراحی‌های بسیار وسیع تمام فک استفاده می‌شود.

۴. چه مدت بعد از کشیدن دندان باید ایمپلنت کاشت؟

بهترین زمان معمولاً ۲ تا ۳ ماه پس از کشیدن دندان است تا ترمیم اولیه لثه انجام شود. در صورت تاخیر بیش از ۶ ماه تا یک سال، استخوان فک شروع به تحلیل رفتن خواهد کرد.